header_image
Your search results

Cadeauwinkel en VVV-servicepunt ‘Tieske’ al jaren een begrip in Noorbeek

Posted by Richard Notermans on mei 17, 2017
| 0

Cadeauwinkel en VVV-servicepunt ‘Tieske’ was al jaren een begrip in Noorbeek, en dankzij de familie Janssen-Elissen is het dat nog steeds. Met veel liefde en passie staat Elly – met hulp van Hub – vier dagen per week klaar voor bewoners en toeristen in Noorbeek.

“Tieske, dat was de bijnaam van mijn opa”, vertelt Elly. Ze loopt naar de gang tussen de winkel en het woonhuis en pakt een zwart-wit foto erbij, waarop de oude winkel en smidse te zien zijn. “Mijn opa begon hier in 1910. Hij werd vroeger in de volksmond ‘Tieske’ genoemd en toen Hub en ik de winkel in 2005 van mijn moeder hebben overgenomen, hebben we de winkel officieel Tieske genoemd, ter nagedachtenis aan mijn opa.” Inmiddels is het alweer een aantal jaar vanzelfsprekend voor kinderen uit het dorp om snoep ‘bie Tieske’ te halen. En toeristen begroeten Elly in de winkel regelmatig alsof het haar eigen voornaam is.

 

Keerzijde van de medaille

Elly en Hub kunnen de winkel tegenwoordig niet meer wegdenken uit hun leven, maar in het verleden is dit wel eens anders geweest. “Toen mijn vader overleed was ik negen en mijn broer elf”, vertelt Elly. “Mijn moeder bleef op 38-jarige leeftijd dus met twee kleine kinderen en een eigen winkel achter. Dat was niet gemakkelijk voor haar. Vrij en zorgeloos was onze jeugd niet echt. Wij hebben het met ons drieën moeten doen en dat was af en toe best pittig. Begrijp me niet verkeerd,” vervolgt Elly, “ze heeft mij en mijn broer met ontzettend veel liefde opgevoed. Mensen liepen in en uit, het was een zoete inval bij ons thuis en alles kon. Mijn moeder had veel voor ons over maar vond het wel vanzelfsprekend dat ik haar in de winkel hielp. Want zo hoefde ze geen andere hulp te betalen.” Van jongs af aan had Elly eigenlijk de ambitie om kapster te worden. Maar dat is er niet van gekomen. “In die tijd voelde ik me erg verantwoordelijk. Moeder heeft me wel op mijn hart gedrukt dat ik de benodigde diploma’s moest halen, waardoor ik als zelfstandige vrouw verder kon. Hier ben ik haar nog altijd heel erg dankbaar voor.”

 

Levenswerk

Als in 2002 de geestelijke en lichamelijke gezondheid van Elly’s moeder achteruitgaat, moet er worden nagedacht over een opvolger. “Mijn moeder kreeg last van een psychose, ontzettend pijnlijk om dit van dichtbij mee te maken.” De situatie van haar moeder en het feit dat de winkel inmiddels zo’n groot en belangrijk onderdeel is van haar eigen leven, maakt de keuze voor Elly heel eenvoudig. Zij gaat de winkel voortzetten en met haar gezin in het ouderlijk huis erachter wonen. “Ik kon het niet verkroppen dat de winkel – het levenswerk van mijn opa, papa en mama – aan vreemden zou worden verkocht. Ze hebben hier altijd zoveel liefde in gestoken. En ik ben nu zó blij dat ik de eigenaresse van deze mooie, oude, winkel mag zijn. Ik zou nu niet meer anders willen. Mijn broer heeft me enorm geholpen om dit mogelijk te maken.”

 

Eeuwenoud pand

“Hub heeft er wél even over na moeten denken”, vertelt Elly. “Hij wist dat hij de rust en het gemak van ons nieuwbouwhuis moest inleveren voor een eeuwenoude woning die nodig verbouwd moest worden. Bovendien kwam daar de rumoerigheid van een winkel aan huis nog bij.” Maar zoals vaker in het gezin, is het drie tegen één en komt Hub er niet onderuit om met zijn dames te verhuizen. “Maar we zijn inderdaad wat tegengekomen tijdens de renovatie”, zegt Elly vol ongeloof. “Delen van het huis zijn nog gevlochten met stro en afgewerkt met leem. En we ontdekten de smeedijzeren cijfers 1, 2 en 8. Waarschijnlijk is het pand dus eind 1200 gebouwd. Hub zei vaak voor de flauwekul tegen mijn moeder: ‘Wie me dit huis toch heeft verkocht…’. Daar kon ze, zelfs toen ze ziek was, nog om lachen.”

 

Service en aandacht

“Het interieur van de winkel hebben we bewust authentiek gelaten, dat is de charme.” Elly wijst naar de ouderwetse weegschaal in de winkel, die nog uit vaders en moeders tijd is. Mensen kunnen tegenwoordig ‘bie Tieske’ terecht voor cadeautjes, tabak, snoep, streekproducten, wenskaarten én voor informatie over de streek. “Sinds 2007 zijn wij ook een VVV-servicepunt en is Hub, als hij vrij heeft, misschien wel vaker in de winkel te vinden dan ik,” knipoogt Elly. “Hub is een echt buitenmens en weet zo ontzettend veel over de omgeving te vertellen. We vinden het allebei heerlijk om een praatje te maken met mensen en ze te informeren over de streek. We merken dat veel mensen dat ook echt waarderen en daarvoor bij ons terugkomen. Service en persoonlijke aandacht is veel mensen wat waard. Niet alleen de oudere generatie hoor, ook steeds meer jonge koppels komen bij ons terecht.” Toeristen die regelmatig terugkomen naar Noorbeek, komen vaak standaard even bij de winkel langs, dat vinden ze leuk. Elly verwondert zich soms over de waardering die mensen hebben voor hun service. “Laatst kwam een toerist me zelfs een hand geven om me te bedanken voor mijn uitleg over de omgeving. Dat had ik nog nooit meegemaakt. Blijkbaar werkt het als je iets met liefde en passie doet.”